Internetowe centra edukacyjno-oświatowe na wsi

W dniu 30 sierpnia 2007 roku została zawarta pomiędzy Ministerstwem Edukacji Narodowej a Uniwersytetem w Białymstoku umowa o dofinansowanie Projektu: "Internetowe centra edukacyjno - oświatowe na wsi" w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Rozwój Zasobów Ludzkich 2004-2006 współfinansowanego z Europejskiego Funduszu społecznego.

Projekt realizowany jest przez Uniwersytet w Białymstoku w partnerstwie z Krajową Izbą Gospodarczą, Związkiem Ochotniczych Straży Pożarnych oraz Combidata Poland sp. z o.o.

Celem projektu jest:

1.      Utworzenie i wyposażenie na terenie całego kraju 480 centrów kształcenia na odległość na wsiach w sprzęt komputerowy z dostępem do Internetu w celu umożliwienia ostatecznym odbiorcom korzystania z dostępnych programów kształcenia na odległość.

2.      Zatrudnienie w centrach wykwalifikowanych osób, których zadaniem będzie pomoc w korzystaniu z zasobów centrum. Osoby te muszą wykazać się znajomością dostępnych programów kształcenia na odległość oraz biegłością obsługi typowego oprogramowania komputerowego (m.in. Pakiet MS Office, poczta elektroniczna i umiejętności korzystania Internetu).

3.      Utworzenie ogólnopolskiej sieci centrów kształcenia na odległość z wykorzystaniem istniejącej infrastruktury teleinformatycznej z jednostkami prowadzącymi kształcenie na odległość.

4.      Umożliwienie ostatecznym beneficjentom uzupełnienia lub podniesienia poziomu wykształcenia w formie kształcenia na odległość szczególnie na poziomie ponadgimnazjalnym.

Konsekwencją niskiego poziomu wykształcenia ludności wiejskiej w Polsce jest m.in. mniejsza aktywność społeczno-zawodowa, większe trudności ze znalezieniem miejsca pracy poza rolnictwem, niski poziom dochodów oraz mała możliwość szerszego rozwinięcia pozarolniczej działalności gospodarczej na wsi jako alternatywnego zatrudnienia.

Problemy  edukacyjne polskiej wsi są przedmiotem projektu strategii rozwoju edukacji na obszarach wiejskich na lata 2007-2013. Dokument przygotowany przez Ministerstwo Edukacji Narodowej wskazuje na problem gorszego dostępu do edukacji dzieci i młodzieży z terenów wiejskich i niższych aspiracji edukacyjnych zarówno na etapie edukacji szkolnej, studiów jak i późniejszego kształcenia ustawicznego.

Zasadniczymi barierami stojącymi na drodze do wyrównywania szans ludności wsi z ludnością miast w zakresie szeroko pojętej edukacji i kultury, a w konsekwencji zwiększeniu aktywności społeczno-zawodowej są przede wszystkim:

-        odległość do miejsc w których można zdobywać odpowiednie wykształcenie,

-        brak wiedzy o możliwościach uzupełnienia wykształcenia,

-        niskie aspiracje edukacyjne związane z brakiem wiedzy o możliwościach kształcenia ustawicznego i korzyściach z tego wynikających,

-        brak możliwości nabywania kwalifikacji i kompetencji powiązanych z potrzebami lokalnych rynków pracy,

-        brak dostępu do oferty edukacyjnej adresowanej do osób zamieszkujących tereny wiejskie, uwzględniających ich specyficzne problemy zawodowe,

-        trudności ekonomiczne: koszty przejazdów do potencjalnych miejsc zdobywania wiedzy, opłata za naukę,

-        brak powszechnego dostępu do dóbr kultury (muzea, wystawy, grupy dyskusyjne),

-        brak możliwości szybkiego zdobywania wiedzy o możliwościach zatrudnienia (dostęp do portali typu praca),

-        brak możliwości pracy przez Internet,

-        częsty brak dostępu do nowoczesnych możliwości komunikacyjnych (poczta elektroniczna, systemy komunikacji internetowej).

Projekt realizowany przez Uniwersytet w Białymstoku w partnerstwie z Krajową Izbą Gospodarczą, Związkiem Ochotniczych Straży Pożarnych RP oraz Combidata Poland sp. z o.o. jest formą wsparcia adresowaną do społeczności lokalnych terenów wiejskich w zakresie pomocy w zdobywaniu informacji o możliwościach uzupełnienia wykształcenia, bezpośredniego realizowania procesów edukacyjnych wyborze form i metod kształcenia oraz pomocy w samokształceniu.

Zakładanym mierzalnym rezultatem projektu jest:

1.      utworzenie jak największej ilości współpracujących ze sobą centrów kształcenia na odległość, wyposażonych w nowoczesny sprzęt komputerowy z dostępem do Internetu o parametrach umożliwiających optymalne korzystanie z dostępnych narzędzi, programów i metod kształcenia na odległość,

2.      zatrudnienie w centrach kształcenia na odległość wykwalifikowanego personelu którego zadaniem będzie pomoc w jak najlepszym wykorzystaniu zasobów i możliwości centrów,

3.      zgromadzenie w ramach centrów niezbędnych materiałów dydaktycznych wspomagających kształcenie na odległość (biblioteka multimedialna, programy edukacyjne, słowniki).

Projekt realizowany przez Uniwersytet w Białymstoku

w partnerstwie z: